Akinge

I dag he ej aka. Det endte me at ej måtte redde en unge fordi han sklei og kakka nasen i isen. Når ej sku renne ned attme na synst ej det gjekk fort. So ej bremsa. Me handa. Uten verken hanska eller votta. Det vakje det smartaste ej he gjort for å sei det slik. Gjekk et par tima før ej fekk igjen nokke følelse i 4 av fingrane på venstre hand, samtidig som at isen tok med seg halve neggelen på ringefingaren min. Men sia ej møsta følelsen i samme slengen so vakje det so gale. No bjønde fingrane å føle igjen. Aking e farlig.

Sann ellers so he ej fått mej ny data. Den e kjekke. Sims gjenge mykje fortare no. Kos.
So kunna ej sikkart vist nokke bilde, men ej hekje tatt nokken bilde i det siste. Kamilla he tatt nokre, men det e berre av katten. Som forøvring he time out ut på gangen fordi han gjekk amokk. Men det va vel fordi ej terga na og tok pinnsvinet hass, og du KØDDA IKKJE med pinnsvinet.

Men no skal ej dekke på til middag sei ho Kamilla, og då må ej ly.
Snakkast!

Tomt

No he ej akkurat kom heim frå Vigra og julefeiring. Dei meinte ej måtte oppdatere bloggen og det kan ej no gjer. Skulle aller helst ha vør lengre heime og leika me kidsa men jobben kalla. Men ej satsa på å snart komme heim igjen.

Ej veit ikkje heilt ka ej ska skrive. Ej sete å ser på et bilde ej he av Oskar og Anne. Det einaste bilde ej he fått opp på veggen her på Stokka, ej kjenne tomrommet vekse og tårene presse på.
Der finst ikkje ord Oskar, på kor djupt savna du e. Der finst ikkje ord som e goe nokk til å beskrive dej. At ej ikkje skal få ruske ti dej igjen klare ej ikkje forstå. Når du ringte og ej va den du snakka mest me va ej den stoltaste i verda. At du ville dele ting me mej va fantastisk! Og ej delte alt me dej. Aldri hadde ej meir fred i sjela enn når ej og du låg en plass å pludra. Du me det lure smilet og goe latteren. Ej skal fortsette å fortelle dej alt Oskar, sjøl du ikkje e her. Blir ikkje kvitt mej so lett.

Du he gitt oss so utrulig mange goe minne, goe øyblikk som oss kan huske no og for alltid. Det e ikkje berre oss du he rørt ved, når ej såg kor utrulig mange som kom og fulgte dej til grava skjønte ej kor stor du egentlig va og e. Der e få trettenåringa som e like store som deg. Oss e alle so utrulig stolte av dej.
Uff, ej klare ikkje skrive va. Det går berre ikkje. Du e, Oskar, og kjøme alltid til å ver. Vertfall i mitt hjerte. Du e mitt hjerte Oskar.

Det va rart og tomt uten dej heime. Jula va langt i frå slik den skulla vøre. Men oss he ei slik flotte familie så ej kosa mej likavel. Det trur ej du hadde villa att oss skulle gjer. Alle va samla og kaoset va komplett når oss opna pakka. Og som alltid va det nokk pakka. Jakob fekk sej DS og blei setende me den, nesten for opptatt til å pakke opp andre pakka. Tuva fekk sei nye rosa vogn, og då va ho fornøgd. John fekk sej en brannbil og gravemaskin so ej trur han også va rimelig fornøgd med resultatet. Før alle gjekk hadde oss ett øyblikk der oss huska dej, og Onkel Per sa nokre ord.

Som den fantasy leseren ej e, trur ej at kanskje alvane hadde hatt nokre passende ord til dej kompis.

Ej savna dej ekstremt mykje og ej e so evig gla i dej bestekompisen min.

No kan ej ikkje skrive meir, tårene slutta aldri og renne og ej e sikkert snart dehydrert og gidde ikkje røyse mej for å hente vattn.

Aron Sutte Salomon Hendrix

Her he komt en ny leigeboer i Nedre Stokkavei 130.
En liten, aldeles sjarmerende kattepus.
Han he funne seg fort til rette, sjøl om han måtte gjøne en traumatisk vask ved annkomsten.
Men han tilgav mej straks, og la sej under haudet mitt for å slikke sej reine.
Han purra med en gong du bjønde å klappe na, og sutta gjerne på en finger. Eller hals.
Nokke han gjor i heile natt og det resulterte i mange små sugemerke over heile halsen min.
Han e rett herlig, og så tillitsfull som det går an å bli. Trur og håpe att han vil trivst her på Stokka og attme oss to. Bortskjemt på kos og oppmerksomhet vil han iallefall bli.

Andre nyheter e att Kamilla endelig he komt heim frå sydenland. Brun og ekkel. Men godt å ha ne heime va det okkesom. Kan ho lage middag til mej og slikt.

Så må ej gratulere Anne og Alex med guten. Han va no heilt super skjønn! Tante Ragna gler sej masse til å komme heim å kose på! I mellomtida fer ej kose masse på katta.

Bilder av min nye bopel.

Bilde av leilighet kjøme snart! Gle dokke! Alle må komme på besøk!

Hurra!!

Ut på Tur!

No e det vel på tide å skrive litt om ka som he skjedd dei siste vikene. Ka ej he gjort på når ej helst egentlig burde sete å lese til alle dei fine eksamenena mine som nærma sej fortare enn ej lika!

Først so va ej og Kamilla heime på Vigra og stor kosa oss! Det va heilt fantastisk å berre slækkan med familie og venna. Ungane bjønde å bli store og ja, ekje so mykje meir enn det som skjer. Anna enn att Anne og Alex he gjort om låven til den fantastiske plassen. 

Ette et nokre få daga i Stavanger, sto ej opp kvart over 3 en mandags morgen fordi ej følte slik for det. Men mest fordi ej måtte rekke et fly til København, og vidare til Birmingham. Innflygninga til Køben va den finaste ej he vør med på(bortset frå då ej flaug heim frå England). Det va heilt skyfritt, sola akkurat stått opp og ei store bru sto å solte seg i glansen. Alt glitra, og ej viste at ditta her kom til å bli ei bra vike! I Birmingham hente Hope mej på flyplassen og so kjørte oss heim til ho. Det første ej gjor va å besøke Pauline og Tony, vakje mykje forandring der sann egentlig. Dei va meget overraska over at ej kom, sia ej ikkje hadde sagt frå til nokken av dei, men ej trur dei blei veldig glad. Sasha he blitt ENORM, Tanya e like liten. Så ette det bar det rett opp til Logan's Cave for å bestille time til tattovering. Trukje oss gjor so mykje meir den dagen. Ej va sliten.

Sasha i trappa.

Resten av vike brukte oss på å fare på skulen å sei hei, rusle rundt i byen og treffe venna. Litt kjipt at mange av dei ej jekk på skule attme he flytta vekk og går på universitet, men slik e det vel. På fredagen va oss invitert på middag med P&T, det va veldig koslig. Savna litt dei middagane, men ej trukje ej savna å bo der. 

Laurdagen va den store dagen komen, og klokka 10 va ej spenna klar for 2 tima med stikking av ei nål. Det va igrunn ganske kjekt. Kan ikkje forklarast, men det e en kul opplevelse og avhengighetsskapende.(Sorry dokke som ikkje lika det, men det blir nokk fleire). Det varierte veldig kor det va låkt, når han nærma sej kneet va det virkelig ikkje godt, men so kunne ej glømme at han holdt på å då spelte ej like godt spel på mobilen eller sang med når eigaren av studioet sat å spelte gitar og sang.Ette to tima va ej ferdig, og halta heim. Det va ganske ømt fleire daga etter og ej kjenne det enda. Men den kjøme sej og pusen min e snart heilt friske.

Snart ferdige

E ikkje låkt! E ikkje låkt!

Blodig papir.

Den til venstre e før vasking. Litt blodige.. Den til høgre e ette et par daga. No ser an enda bedre ut!

Seinare den laurdagen va oss med Billy og familien. Verdens kosligaste folk, uten tvil. Sat å spelte gitar og sang heile kvelden. Søndag blei tilbrakt i senga, med film og pizza. Mandag var siste dag og då måtte ej shoppe litt. Ej  brukte masse penga der borte, men ej klare ikkje heilt finne ut ka ej brukte det på! Trur det må ver mat og taxi, for oss tok taxi ganske mange gonga. Uansett, på mandag shoppa oss før oss tok oss en tur til Billy igjen. Han måtte besøke besteforeldra og då blei oss like godt med. Det va en opplevelse, en meget god og koslig oppplevelse. Dei va utrulig vennlige og snakka om alt og ingenting. Bestefaren satt på filma frå campingtura og bestemora trudde ej ikkje snakka engelsk. Ej blei invitert på tur og skulle berre sei frå om ej va i landet og trengte en plass å søve. Fantastiske folk.

Tirsdag va det buss til London og fly til Stavanger der Kamilla tok imot og huset sto fortsatt.

Blei ikkje i Stavanger lenge dinna gonge her heller gitt! 22.20 torsdags kveld sat ej og Kamilla på nattoget til Oslo og Robyn konsert. Planen va å søve, den va vansklig å gjennomføre. Kamilla e sann som må ha det heilt stilt og heilt mørkt og komfortabelt for å søve, ej klare mej med det meste, men fekk litt dårlig vsamvit om ej skulle la Kamilla ver våken heile turen menst ej snorka. Men ej ska innrømme at det va litt vansklig å søve, for bak oss sat der to småfulle mannfolk å høja og prata, og når dei endelig søvna, trur du dei va still? Neihei, dei snorka. Hurra! Så Kamilla endte på et tidspunkt opp ned på golvet, og der søv ho ei lita stund. Før oss fant ut at oss kunna ta sete framføre oss for der va det ingen. Men so kom der nokken. Så glømte Kamilla kortet sitt i matvogna, så ej måtte springe og hente det fordi ho blei kvalm av svininga i toget. Så en halvtime før oss ankom Oslo søvna oss begge skikklig. Typisk. Vel framme i Oslo tusla oss oss til Lise, som bor rett attme der Per bor og søv ei stund. Så sto oss opp og møtte Broren og rusla rundt i byen, før oss for heim og gjor oss klar til kveldens happening.

ROBYN!

Det va litt lenge venting før ho kom på men det va verdt det. FØRR EI DAME!

Ho he den sjukaste energien ej he sett, det var ikkje ett sekund der ho sto still. Hoppa rundt som ei loppe. Og spektrum va stappafult. Oss sat heilt oppe med veggen så Kamilla stakkar fekk høgdeskrekk. Men det va en opplevelse, fantastisk utrulig rått. Ej anbefala å fare på Jugendtfestival å sjå ne. Anbefala på det sterkaste.

Laurdagen møtte oss venna av Lise, fole kjekke folk. Og Lise va den perfekte vert.

Søndagen skulle oss heim, og det blei det nesten ikkje nokke av. Rakk ikkje innsjekkinga og full panikk braut laus i leiern. Neida, ej beholdt roa og fekk oss igjennom hendelse. Kamilla va den som fekk panikk. Sjøl so synst ej det heile va ganske komisk, nokke Kamilla virkelig ikkje synst. Men det viktigaste va att oss kom oss heim og det gjor oss. 

Vel heime va det avslapping for alle penga.

No skal ej ikkje gjer anna en å studere og jobbe. Hurra!

Men neste vike kjøme Emma <3 

Sann ellers he ej søkt på 2 barnehagejobba! I nærheten av meg! Kryssfingranedadokke!

ps. hadde tenkt å lage til fint med bilde innimellom men det va so makk at ej berre blei sinte og gir no opp!

bilder følger i random rekkefølge.

Gata til Hope by night

Gedigne nydlige skremmende hunden til Billy, Fabio heitte den

Charliee!

Staffien til Nan og Gran

Dei som inviterte mej på campingtur!

Spiderman va på Heathrow!

Kamilla klar for ROBYN!

Kamilla og Ragna klar for ROBYN!

Mange mennekse klar for ROBYN

Mamma, ej og Hope gjekk her når det va mørkt. 

Kjellern

Vil berre sei det at kjellern her i huset, der det bor 3 guta lukta konstant svette og innestengt og sokka, skitne sokka. Og slik joggeskona ej bruka på jobb lukta ette ej he jobba et par daga på rad. Not nice for å sei det med andre ord.
Men av og til kjeme der ei god mat lukt som lukta i heile huset, og då blir ej svolten. Men så går ej ned og då dominera svettalukta igjen. Det e kanskje litt støvete i kræne her, men det lukta ikkje svette. Kanskje det av og til lukta fisk ette ej og Kamilla he laga mat, men det e ikkje konstant. Nede e det konstant sveiittelukt. No skal ej gå ut med bosset så det ikkje lukta fisk her lenger. Cheerio!